|
Week 4 (2010) - zware beroepen en mensenBij dit eerste nummer in 2010 wil ik u veel geluk en goede gezondheid toewensen. Voor dit tijdschrift hebben we meteen van dit geluk al kunnen profiteren in de vorm van een nieuwe hoofdredacteur in wie ik veel vertrouwen heb. Ik wens haar en haar redactie veel succes toe met dit prachtige tijdschrift. Ergonomie in het nieuws Soms is Ergonomie dagelijks in het nieuws en merk je het niet direct omdat het niet zo genoemd wordt. Bijvoorbeeld de discussie over de pensioenleeftijd, de zware beroepen en recentelijk de heupbreedte van vliegtuigpassagiers. Pensioenleeftijd en zware beroepen We weten dat je bij 65 jaar AOW krijgt. Dat is mooi voor de degene die deze leeftijd bereiken en hun partners die ervan mee kunnen genieten. Bijna 2,5 miljoen 65-plussers hadden we in 2009 ofwel 15%. Het aantal ouderen groeit met de dag, want in 1900 was dit slechts 6%. Dat was nog wel te betalen door het volk, maar nu met meer dan het dubbele moet de financiering dan ook aangepast worden. We zijn een relatief rijk land, vergeleken met Bangladesh waar nog nauwelijks 50-plussers leven om nog maar niet te spreken van Haiti waar de mensen met iets meer hersens of geld al vertrokken zijn. Daarom zou het in dit land ook relatief eenvoudig op te lossen moeten zijn nu de gemiddelde levensverwachting omhoog gaat. Het tegendeel blijkt waar. De discussie in de kranten ging al gauw over zware beroepen die boven de 65 jaar ongezond zouden zijn. Welke zijn dat dan en kunnen die niet eenvoudig geschat worden met een inkomenstoets? Vanuit de ergonomie die rekening houdt met variatie aan menselijke eigenschappen zou je het meer op maat van het individu moeten kunnen aanpassen. Er zijn wellicht gezonde stratenmakers die best nog hun 90ste willen werken omdat ze dan lekker elke dag buiten zijn en hun routine kunnen doen en niet achter de geraniums hoeven te zitten (ik heb zo iemand gekend die mijn vaders erf deed), maar wellicht minder dan 40 uren per week willen werken. Ik denk dat die leeftijdsgrens individueel bepaald zou moeten worden en afhangt van allerlei omstandigheden, zoals partner, familie, soort taak en collega s , vervoer naar het werk, gevolgen voor het inkomen in vergelijking met nietsdoen, etc. Mijn vroeger promotor Hans Dirken heeft een aantal publicaties geschreven over het begrip ? Functionele Leeftijd? in de jaren 1963-1972, die veel achtergrondkennis voor deze gedachte hebben ontwikkeld; daarin worden allerlei meetmethoden beschreven om het gezondheidsniveau van het individu in kaart te brengen en zodoende de functionele leeftijd te bepalen, die best 50 kon zijn als je kalenderleeftijd wellicht inmiddels al 60 was geworden. Twee voorbeelden van beroepen die mij behoorlijk zwaar lijken; Een tandarts die bij 25000 lux zijn werk moet bekijken met vaak een getordeerde en of gebogen rug/nek en daarbij zeer nauwkeurig moet manipuleren terwijl hij zijn ogen zeer moet inspannen zonder goede arm/pols ondersteuning. Breedte Vliegtuigstoelen Het blijkt uit de literatuur van CBS dat wij de laatste 30 jaar gemiddeld steeds ruim een halve kilo zwaarder zijn geworden. Dus als er in een lift staat dat dit bedoeld is voor 10 mensen en ze daarmee nog vaak 75 kg bedoelen, moet dit in feite al 90 kg zijn. Hieronder in de grafiek uit een van onze eigen onderzoeken is af te lezen dat de heupbreedte daarmee ook gegroeid is van ongeveer 45 tot 55 cm.
Nou is het bij een lift eenvoudig te zien of je er nog in past of niet en van de veiligheid verwacht je hieromtrent dat een volle lift in ieder geval veilig gedragen kan worden door de kabels, of er nu 10 van 75 kg of 7 mensen van 107 kg in passen. De taille omvang en het niet elkaar willen aanraken zal vermoedelijke al eerder bepalen of je er in gaat stappen. Bij een vliegtuig is het anders. Daar heb je een vaste plaats op het moment dat je via internet je stoel gekozen hebt. Veel passagiers gaan niet opzoeken wel type vliegtuig en welke stoelbreedte dan beschikbaar is. (Ik doe dat vaak wel, maar vooral voor de beenruimte.) In het vliegtuig merk je dan binnenkort dat je dubbel moet betalen als je armleuning niet omhoog kan. Althans dat is de regel die nu in de kranten staat. Er staat niet bij met welke kracht die armleuning wel of niet omhoog kan. Ik heb regelmatig gemerkt dat ik al klem zit tegen de afstandsbediening van de video in sommige vliegtuigen met smalle stoelen. Echter toen ik de afgelopen jaren vloog met Cyprus Air of met Air Canada of met Air Singapore, had ik in de breedte en lengte geen enkel probleem met mijn 100 kg en 185 cm lichaamslengte. Mijn toekomstgedachte is dat we thuis onze eigen maten scannen en dat het vliegtuig aangeeft welke plaatsen voor die maten geschikt zijn en wat dan de prijs is. Veel geluk met uw ergonomie in 2010! Johan Molenbroek Voorzitter NVvE Eerdere weblogsWeek 4 (2010): zware beroepen en mensen Week 6 (2009): Laptop ergonomie Week 16 (2009): bij Mars in Veghel Week 12 (2009): nvve congres in zeist Week 50 (2008): world toilet Week 36 (2008): ICPA2008 Week we (2007): Balitrail Week 47 (2007): Nederlands Focal Point Week 44 (2007): lange mensen Week 43 (2007): conferentie vertil je niet Week 20 (2007): canada Week 42 (2006): Kort verslag bezoek aan Japan Week 28 (2006): 10-15 juli IEA Maastricht Week 48 (2005): Overleg met de WEAR groep, Brazilie Week 44 (2005): Overleg met St IEA Congres Week 25 (2005): Deelname congres RESNA Week 24 (2005): Bijeenkomst aktieve leden NVVE Week 23 (2005): Uselog Week 11 (2005): Final meeting FRR Week 10 (2005): EU-subsidies en als voorbeeld het FRR project Week 09 (2005): Applied ergonomics en Domestic appliances op IO in Delft Week 04 (2005): Ontwerpen voor lange mensen Week 02 (2005): Niet alles is efficient |
